Σε κατάσταση έντονου αναβρασμού είναι η Βόρεια Ελλάδα, καθώς διατάχθηκε κατεπείγουσα ΕΔΕ στο νοσοκομείο «Γ. Παπανικολάου», προκειμένου να διαπιστωθεί αν βρίσκονται σε κίνδυνο ζωές ασθενών από ληγμένα στερνικά εμφυτεύματα.
Συγκεκριμένα, ο φερόμενος ως υπεύθυνος, είναι ιατρός και προσωρινός προϊστάμενος της Καρδιοχειρουργικής του νοσοκομείου(!) Θεόδωρος Καραϊσκος, ο οποίος κατ’ επανάληψη απασχολεί τη δημοσιότητα, όχι πάντα για αρνητικούς λόγους.
Σύμφωνα με πληροφορίες του Lone Reporter, έχουν ενημερωθεί οι εισαγγελικές αρχές, οι οποίες παρακολουθούν κι αυτές στενά την υπόθεση για την οποία διατάχθηκε διενέργειας Ε.Δ.Ε. από τη Διοίκηση της 3ης ΥΠΕ στις 23 Οκτωβρίου 2025, αλλά ακόμη δεν έχει υπάρξει απόφαση, με αποτέλεσμα να δημιουργείται υποψία συγκάλυψης της.
Άνω (;) των 5 (πέντε) ασθενών είναι δυνητικά σε κίνδυνο;
Οι καταγγελίες είναι σοκαριστικές! Ενδεικτική είναι η περίπτωση ασθενούς που χειρουργήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2025, φέρεται να χρησιμοποιήθηκε εμφυτεύσιμο είδος που είχε λήξει από τις 10 Αυγούστου 2025, δηλαδή ήταν ληγμένο για παραπάνω από 63 ημέρες με S/N FT0592170.
Μετά, λοιπόν, την έναρξη Ένορκης Διοικητικής Εξέτασης σε θωρακο-καρδιοχειρουργική κλινική υψηλής επικινδυνότητας, με αντικείμενο καταγγελλόμενα ζητήματα που άπτονται της ασφάλειας ασθενών κατά τη διάρκεια χειρουργικών επεμβάσεων, επικρατεί έντονος προβληματισμός και αναβρασμός στην υγειονομική κοινότητα της Βόρειας Ελλάδας και ειδικά σ’ αυτή της Θεσσαλονίκης, καθώς η χρήση ληγμένων προϊόντων στο ΕΣΥ από χειρουργό, συνιστά:
- Ποινικό αδίκημα (άρθρα 259, 306, 314 ΠΚ)
- Πειθαρχικό παράπτωμα (ν. 3528/2007, ν. 3418/2005)
- Αστική ευθύνη έναντι ασθενών
- Αν τελείται κατ’ εξακολούθηση (Πιθανό Κακούργημα;).
Σύμφωνα με τον Υπαλληλικό Κώδικα (ν. 3528/2007) και τον Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας (ν. 3418/2005) – Πειθαρχικά παραπτώματα:
- Παράβαση καθήκοντος
- Ανάρμοστη συμπεριφορά προς ασθενείς
- Ενέργεια αντίθετη προς την ιατρική δεοντολογία
- Θέση σε κίνδυνο της υγείας ασθενών
Ιατρική δεοντολογία (άρθρα 2, 3, 5, 17 ν. 3418/2005):
Ο ιατρός υποχρεούται να ενεργεί με γνώμονα την ασφάλεια του ασθενούς και να χρησιμοποιεί μόνο κατάλληλα και ασφαλή υλικά. Η χρήση ληγμένων προϊόντων συνιστά σοβαρή παραβίαση της επαγγελματικής δεοντολογίας.
Τι ακριβώς διερευνάται;
Η ΕΔΕ, όπως προβλέπεται από το θεσμικό πλαίσιο, διεξάγεται με εμπιστευτικότητα. Όμως όταν η διερεύνηση αφορά ζητήματα ασφάλειας ασθενών και μάλιστα για παρατεταμένο χρονικό διάστημα, γεννάται εύλογα το ερώτημα:
Πού σταματά η θεσμική εχεμύθεια και πού ξεκινά το δικαίωμα στην ενημέρωση της κοινωνίας, προκειμένου να γνωρίζει την επικινδύνοτητα μιας ολόκληρης καρδιοχειρουργικής δημοσίου κιόλας νοσοκομείου;
Μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες του LoneReporter.gr, τα ερωτήματα που εξετάζονται δεν αφορούν μεμονωμένο περιστατικό, αλλά μια περίοδο αρκετών μηνών, κατά την οποία φέρονται να υπήρξαν επαναλαμβανόμενες δυσλειτουργίες και πρακτικές που κρίθηκαν αρκετά σοβαρές, ώστε να ενεργοποιηθούν οι προβλεπόμενοι ελεγκτικοί μηχανισμοί και να διαταχθεί ΕΔΕ.
- Πόσοι ασθενείς ενδέχεται να επηρεάστηκαν;
- Υπάρχει ενημέρωση και έλεγχος των ασθενών;
- Γιατί μόνο ο συγκεκριμένος ιατρός έκανε χρήση ληγμένων του συγκεκριμένου εμφυτεύματος;
- Έχει ενημερωθεί ο ΕΟΦ για τα ληγμένα;
- Συνεχίζεται η προμήθεια των εν λόγω ειδών από το ελληνικό δημόσιο;
- Αποζημιώθηκε οικονομικά η εταιρεία; Τιμολογήθηκαν;
Ερωτήματα που μέχρι αυτή τη στιγμή παραμένουν αναπάντητα.
Η ΕΔΕ αφορά περίοδο (εντός του 2025), κατά την οποία ιατρός ασκούσε προσωρινά καθήκοντα Συντονιστή Διευθυντή με ανάθεση από τη προηγούμενη Διοίκηση του νοσοκομείου.
Η ανάθεση αυτή, αν και προσωρινή, συνοδεύεται από πλήρη διοικητική και επιστημονική ευθύνη. Δεν πρόκειται για διακοσμητικό ρόλο, αλλά για θέση από την οποία κρίνονται αποφάσεις που επηρεάζουν ανθρώπινες ζωές.
Σε τέτοιες περιπτώσεις, η μη ορθή διοίκηση μιας κλινικής δεν δημιουργεί απλώς εσωτερικές εντάσεις. Δημιουργεί αλυσιδωτές επιπτώσεις με τελικό αποδέκτη το ρίσκο για τον ασθενή.
Ένα παρελθόν γεμάτο εντάσεις και ανοιχτά ζητήματα
Η υπόθεση που απασχολεί σήμερα τη δημόσια συζήτηση δεν εμφανίστηκε αιφνιδιαστικά. Όλο το προηγούμενο διάστημα, η λειτουργία της Θωρακο-Καρδιοχειρουργικής Κλινικής, κατά τη διάρκεια της θητείας του ιατρού Θόδωρου Καραϊσκου, ως προσωρινού προϊσταμένου, είχε επανειλημμένα βρεθεί στο επίκεντρο δημοσιευμάτων και σοβαρών καταγγελιών.
Σύμφωνα με όσα είχαν δει το φως της δημοσιότητας, η ανάθεση καθηκόντων πραγματοποιήθηκε παρά την ύπαρξη αρχαιότερων και επιστημονικά ανώτερων συναδέλφων, γεγονός που προκάλεσε έντονες αντιδράσεις εντός της κλινικής.
Παράλληλα, είχε καταγγελθεί σε ιστοσελίδα η παράτυπη και παράνομη χρήση τίτλου, ιδιότητας και βαθμού του ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ, καθώς ασκούσε απλά προσωρινά ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ και μόνο (ΑΔΑ: ΨΥΓ646906Β-ΧΝΩ).
Η χρήση του τίτλου “Συντονιστής Διευθυντής”, χωρίς νόμιμη απονομή δεν είναι μικρολεπτομέρεια… ούτε τυπικό σφάλμα. Είναι θεσμική εκτροπή!
Η δε διοίκηση, αν και νέα στο επίμαχο Νοσοκομείο, φέρεται να έχει καθυστερήσει εγκληματική να ελέγξει τη νομιμότητα των επί σειρά ετών καταγεγραμμένων πράξεων του εν λόγω ιατρού – Διευθυντή Συντονιστή.
Επιπλέον, σειρά δημοσιευμάτων έκανε λόγο για αυταρχική διοικητική συμπεριφορά, πλήρη και αυταρχικό έλεγχο των χειρουργικών λιστών και παραγκωνισμό άλλων ιατρών από την επιστημονική και χειρουργική δραστηριότητα της κλινικής.
Το κλίμα που περιγράφεται από συναδέλφους του, χαρακτηρίζεται ιδιαίτερα τεταμένο, με εσωτερικές συγκρούσεις και συστηματική απαξίωση διαφορετικών απόψεων.
Αντί για θεσμικές απαντήσεις, μεγάλο μέρος αυτής της δημόσιας συζήτησης μεταφέρθηκε σε νομικό επίπεδο, με εξώδικες αντιδράσεις προς μέσα ενημέρωσης που είχαν φιλοξενήσει τις καταγγελίες.
Ωστόσο, τα βασικά ερωτήματα για τη νομιμότητα πράξεων, τη διοικητική επάρκεια και τη συνολική λειτουργία της κλινικής παραμένουν για μεγάλο χρονικό διάστημα, χωρίς ξεκάθαρη απάντηση.
Σ’ αυτά τα εξώδικα περιέχονται ακόμη και υποτιμητικά σχόλια, που δεν περιποίουν τιμή για τον ιατρικό-επιστημονικό κλάδο, τύπου «ηλικιωμένος» –για τον ιατρό της κλινικής που διοικεί– έθεσε ερώτημα για τους συναδέλφους του «αν υπάρχουν γιατροί οι οποίοι δεν μπορούν να ανταποκριθούν στη συνεχόμενη πίεση των χειρουργείων» και σημείωνε ότι δεν έχουν τη πλήρη επάρκεια γνώσεων και ικανοτήτων όλοι οι γιατροί της κλινικής του για να αναλαμβάνουν και να διεκπεραιώουν χειρουργικές επεμβάσεις (δεν αναφέρει ποιοι).
Όλα τα επίμαχα, συνθέτουν ένα περιβάλλον γεμάτο εντάσεις, ενώ καταδεικνύουν σοβαρότατα θεσμικά κενά, που έχουν ως αποτέλεσμα να μπαίνουν σε κίνδυνο οι ζωές ασθενών. Ως εκ τούτου, η υπόθεση οφείλουν άπασες και άπαντες να μην αντιμετωπιστεί ως μεμονωμένο ή ατυχές…
Προκήρυξη, φιλοδοξίες και σκιές
Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί το γεγονός ότι, σύμφωνα με πληροφορίες, το ίδιο πρόσωπο που φέρεται να εμπλέκεται στην υπό διερεύνηση περίοδο, συμμετέχει και στην προκήρυξη για τη πλήρωση της θέσης και τον βαθμό του “Συντονιστή Διευθυντή” της Καρδιοχειρουργικής.
Κι αυτό, την ίδια ώρα που εξελίσσεται ΕΔΕ για τον ίδιον και τα ζητήματα ασφάλειας ασθενών, κάτι που γεννά εύλογες απορίες: Μπορεί μια διαδικασία κρίσης να προχωρά απρόσκοπτα όταν εκκρεμεί σοβαρή διοικητική διερεύνηση;
Πώς διασφαλίζεται ότι δεν θα υπάρξει σκιά ή υπόνοια επηρεασμού;
Ακόμη πιο προβληματικές καθίστανται οι πληροφορίες που κάνουν λόγο για προσπάθειες αναζήτησης στήριξης εκτός θεσμικών ορίων. Εκκλησιαστικοί παράγοντες, τοπικοί φορείς και τοπικοί άρχοντες οφείλουν να λειτουργούν ως πυλώνες ενότητας και προσφοράς, όχι ως άτυπα κέντρα αθέμιτης επιρροής, σε διαδικασίες που υποτίθεται κρίνονται αποκλειστικά με αξιοκρατικά και επιστημονικά κριτήρια.
Εκκλησιαστικοί φορείς είναι αδιανόητο να προσεγγίζουν εφοπλιστές… με τεράστιο φιλανθρωπικό έργο για να ευνοηθεί κάποιος υποψήφιος!
Η Εκκλησία, οι κοινωνικοί θεσμοί και η φιλανθρωπία… οφείλουν να αγκαλιάζουν τους πάντες ισότιμα και να μη γίνονται -ούτε κατ’ επίφαση- εργαλεία προσωπικών στρατηγικών ή «δικτύων επιρροής». Το ΕΣΥ δεν είναι πεδίο lobbying. Είναι πεδίο ευθύνης.
Η ΕΔΕ δεν πρέπει να θαφτεί
Η Ένορκη Διοικητική Εξέταση δεν είναι εργαλείο συγκάλυψης. Είναι εργαλείο απόδοσης ευθυνών. Και όταν αφορά ζητήματα ασφάλειας ασθενών, η ολοκλήρωσή της πρέπει να είναι πλήρης, διαφανής και χωρίς εκπτώσεις. Η κοινωνία δεν ζητά διαπόμπευση. Ζητά απαντήσεις. Ζητά να γνωρίζει αν οι ευθύνες αποδόθηκαν εκεί που πρέπει.
Γιατί όταν ακόμη και πέντε ασθενείς –ή και περισσότεροι– βρίσκονται δυνητικά σε κίνδυνο, η σιωπή δεν είναι επιλογή. Είναι πρόβλημα!
